امروز  تنها  یک  رنگ  است
تنها  یک  ترانه
یک  روزنامه
تنها  یک  رنگ

هنگامی  که  خنده ی  مردمم
به  گریه  بدل  می شود
هنگامی  که  صدای  ترانه  خوان  مردمم
به  فریاد  درد  بدل  می شود
اینک  چشم  اندازی  رنگارنگ
پوستری  چونان   گدازه ای  از آتشفشان  زنده  بیرون  می جهد :
ما  غذا  می خواهیم  لباس  حق  زیستن !!!


این  سرزمین  از  آن  من  است
این  خاک  از  آن  من  است  و  تمامی  گرد  و  غبارش
با  خون  من  در  آمیخته  است .

مردم  این  سرزمین   زیبا
آنچه   را   که   دارند  به  خاطر  می سپارند
پیروزی  و شکست  در  جنگ  همپا  هستند  :
دلیلی  برای از دست  دادن  امید  نداریم